rolo

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Το κλίμα των ΗΠΑ


Όπως είναι φυσικό για μια χώρα με τόσο μεγάλη έκταση, το κλίμα των ΗΠΑ παρουσιάζει εξαιρετική ποικιλία, καλύπτοντας όλο το φάσμα μεταξύ του αρκτικού και του κλίματος της ερήμου. 

Γενικά η χώρα βρίσκεται στην εύκρατη ζώνη και ο τύπος κλίματος που επικρατεί είναι ο ηπειρωτικός. Οι αντιθέσεις όμως από περιοχή σε περιοχή είναι σημαντικές και οφείλονται σε τέσσερις κυρίως παράγοντες: α) Την κατεύθυνση των δύο κύριων ορεινών όγκων στις ακτές της χώρας, δηλαδή των Απαλαχίων στην ανατολή και της Δυτικής Κορδιλιέρας, από βορρά προς νότο, οι οποίοι εμποδίζουν τους ανέμους του Ατλαντικού και του Ειρηνικού αντίστοιχα να εισχωρήσουν στην ενδοχώρα, β) την απουσία οροσειρών με κατεύθυνση Ανατολή - Δύση που επιτρέπει την ανεμπόδιστη προσπέλαση των βόρειων ψυχρών ανέμων και των νότιων θερμών, γ) το νότιο διαμελισμό της χώρας (Κόλπος του Μεξικού) και δ) τη δράση των θαλάσσιων ρευμάτων, ψυχρών και θερμών, που περιβρέχουν τις ακτές του Ατλαντικού και Ειρηνικού ωκεανού.
Από την άποψη της βροχόπτωσης η χώρα μπορεί να διακριθεί σε τέσσερις επίσης κλιματικές ζώνες, την ανατολική και δυτική παράκτια, όπου οι ωκεάνιοι άνεμοι μεταφέρουν σημαντικές ποσότητες βροχής, τη μεσοδυτική, όπου η συνάντηση των ψυχρών βόρειων ανέμων με του θερμούς και υγρούς νότιους δίνει ικανά ύψη βροχής, και τέλος την περιοχή δυτικά του 98ου μεσημβρινού που είναι ημι-άνυδρη με χαμηλό ύψος βροχών και συχνές περιόδους ξηρασίας.
Πιο ειδικά, προχωρώντας από ανατολικά προς τα δυτικά παρατηρούμε ότι οι βορειοανατολικές πολιτείες, που περιλαμβάνουν τη Νέα Αγγλία και τις κεντρικές πολιτείες του Ατλαντικού, έχουν υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Τους χειμώνες επικρατεί δριμύ ψύχος με μεγάλες χιονοπτώσεις που αυξάνουν όσο προχωράμε στο εσωτερικό και βόρεια γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες. Εδώ οι αρκτικοί άνεμοι από τον Καναδά πνέουν ανεμπόδιστοι και προκαλούν τέτοια πτώση της θερμοκρασίας που παγώνει την επιφάνεια των λιμνών
Αντίθετα οι νότιες περιοχές του Ατλαντικού και του Κόλπου του Μεξικού διακρίνονται για τα μακρά, θερμά και υγρά καλοκαίρια τους και τους ήπιους χειμώνες. Στις νοτιότερες μάλιστα πολιτείες το κλίμα πλησιάζει το υποτροπικό. Συχνή είναι σ` αυτές τις περιοχές η εμφάνιση, ιδιαίτερα το φθινόπωρο, τυφώνων, οι οποίοι προκαλούν μεγάλες καταστροφές.
Στις μεσοδυτικές πολιτείες το κλίμα είναι υγρό ηπειρωτικό με τις τέσσερις εποχές να διακρίνονται σαφώς. Οι βορειότερες περιοχές έχουν δροσερά σύντομα καλοκαίρια και δριμείς χειμώνες και βροχές σ` όλη τη διάρκεια το χρόνου. Νοτιότερα το κλίμα γίνεται πιο εύκρατο με μεγαλύτερα, υγρά καλοκαίρια και ηπιότερους χειμώνες και περιοδικές χιονοπτώσεις, καθώς η επίδραση των βόρειων αρκτικών ανέμων είναι και εδώ εμφανής.
Η περιοχή των Μεγάλων Πεδιάδων έχει το κλίμα της στέπας. Η περιοχή θεωρείται ημι-άνυδρη με μεγάλες περιόδους ξηρασίας. Χαρακτηριστικό του κλίματος είναι το μεγάλο εύρος των θερμοκρασιακών μεταβολών λόγω των ανέμων που άλλοτε φυσούν από βορρά μεταφέροντας ψυχρές αρκτικές αέριες μάζες και άλλοτε φυσούν από νότια, από τον Κόλπο του Μεξικού, φέρνοντας στις περιοχές θερμά και τροπικά ρεύματα. Στα δυτικότερα τμήματα των Πεδιάδων το κλίμα επηρεάζεται σημαντικά και από την παρουσία των ισχυρών τοπικών ανέμων που ονομάζονται "Σινούκ". Οι "Σινούκ" είναι θερμοί και ξεροί καθοδικοί άνεμοι που κατεβαίνουν από τις πλαγιές των ανατολικών Βραχωδών και "ξυρίζουν" κυριολεκτικά τα εδάφη προκαλώντας συχνά καταστροφές των καλλιεργειών.
Οι δυτικές πολιτείες του Ειρηνικού (Καλιφόρνια, Όρεγκον, Ουάσινγκτον, Αλάσκα και Χαβάη) έχουν κλίμα που κυμαίνεται από το δυτικό ωκεάνιο μέχρι το υποαρκτικό και το τροπικό. Στις κεντρικές και νότιες περιοχές της Καλιφόρνια το κλίμα μπορεί να χαρακτηριστεί μεσογειακό με σταθερές ζεστές θερμοκρασίες όλο το χρόνο. Το κλίμα βέβαια της Αλάσκας είναι ανάλογο με εκείνο που συναντάμε και στις υπόλοιπες περιοχές που καλύπτονται από τούνδρα ή βρίσκονται στον υποαρκτικό κύκλο. Στη Χαβάη αντίθετα το κλίμα είναι τροπικό και πολύ υγρό με μικρές εποχιακές μεταβολές.
Από την άποψη του ύψους των βροχοπτώσεων και με την εξαίρεση της Αλάσκας, όπου καταμετρούνται τα μεγαλύτερα ύψη στις ΗΠΑ, φτάνοντας ή ξεπερνώντας τα 1.778 χλστμ., οι σημαντικότερες τιμές καταγράφονται είτε στα βορειοδυτικά (Όρεγκον, Ουάσινγκτον, Β. Καλιφόρνια) είτε στα ανατολικά και νότια (Φλόριντα, Μισισιπή). Έτσι το ύψος της βροχόπτωσης μπορεί να κυμαίνεται από τα 1.100 χλστμ. στο Πόρτλαντ του Όρεγκον έως τα 1.515 χλστμ. στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Στις περιοχές του Κεντρικού Λεκανοπεδίου ο μέσος όρος κυμαίνεται μεταξύ 254 και 762 χλστμ., αλλά μειώνεται ραγδαία μετά τον 98ο Μεσημβρινό αγγίζοντας ελάχιστες τιμές μόλις 191 χλστμ. στο Φοίνιξ της Αριζόνα ή 112 χλσμ. στο Λας Βέγκας της Νεβάδα.
Οι θερμοκρασίες διαφέρουν και αυτές ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του κλίματος της κάθε περιοχής. Έτσι, ομαλότερες διακυμάνσεις εμφανίζονται στα ανατολικά και δυτικά με μέσες θερμοκρασίες τον Ιανουάριο και τον Ιούλιο για τη Νέα Υόρκη -1.1° C και 23,3° C αντίστοιχα ή 8° C έως 28° C στη Ν. Καλιφόρνια για το χειμώνα και τον Αύγουστο αντίστοιχα. Αντίθετα στις κεντρικές πολιτείες οι διακυμάνσεις είναι πιο δραματικές, όπως φαίνεται ενδεικτικά από τις μέσες θερμοκρασίες στην Αϊόβα, η οποία, μολονότι βρίσκεται στο ίδιο σχεδόν γεωγραφικό πλάτος με τη Νέα Υόρκη, έχει -11° C τον Ιανουάριο και 30° C τον Ιούλιο.
Μπορεί το ευνοϊκό κλίμα, ιδιαίτερα περιοχών όπως των νοτιοανατολικών πολιτειών και των ακτών του Ειρηνικού, να επέδρασε άμεσα, κατά το παρελθόν, στην αγροτική ανάπτυξη και την ευημερία των κατοίκων, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν είναι ευάλωτο στην ανθρώπινη δραστηριότητα. Στην περίπτωση μάλιστα των ΗΠΑ, του μεγαλύτερου καταναλωτή ενέργειας παγκόσμια, η επίδραση του ανθρώπου πάνω του υπήρξε και συνεχίζει να είναι βλαπτική. Η ραγδαία εκβιομηχάνιση, η ανάπτυξη τεράστιων αστικών κέντρων και η εντατική χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου είχαν ως αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να θεωρούνται ως ο μεγαλύτερος παραγωγός αερίων που επιτείνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου σ` όλο τον κόσμο. Φαινόμενα όπως αυτό της όξινης βροχής, του νέφους και της μόλυνσης των υδάτων έλαβαν τόσο δραματικές διαστάσεις που οι κυβερνήσεις προσπαθούν σήμερα να αντιμετωπίσουν με Σύμφωνα και αυστηρότερες νομοθετικές διατάξεις. Αν και τα μέτρα αυτά πέτυχαν την ένταξη του 16% περίπου της χώρας σε προστατευμένα εθνικά πάρκα, γεγονός παραμένει ότι το 10% των διαφόρων φυτικών ειδών τελεί υπό την απειλή της εξαφάνισης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Kairos.gr